บทที่ 45 สถานะหลงเด็ก 45

ในขณะเดียวกันว่านนั่งรถออกมากับเพื่อนที่ไม่พูดไม่คุยอะไรเลยนอกจากเปิดเพลงฟัง แววตานิ่งทอดมองไปอย่างไร้จุดหมายน้ำตาไม่ไหลออกมาแล้วแต่ความเสียใจมันยังคงอยู่คอยกัดกินไม่ให้หลงเหลือพื้นที่สงบได้เลย

ภาพความทรงจำดีๆหลั่งไหลเข้ามาในหัวไม่หยุดหัวใจก็เรียกร้องอยากจะนอนกอดเมียแต่ความเจ็บมันตอกย้ำชัดว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ